,, สายรุ้ง ,,

คุณว่า มันน่าเศร้ามั้ย?
หากว่ายามที่คนที่คุณรักไม่สบาย แต่ตัวคุณอยู่ไกลเหลือเกิน
ดูแลก็ไม่ได้ ทำเช่นไรก็ไม่ได้ นอกจากคุยกับเขา


คุณว่า มันน่าเศร้ามั้ย?
ในขณะที่คุณคุย คุณกลับรู้สึกแปลกๆ
เหมือนกับว่าคุณไม่แน่ใจว่าคุณคุยกับเขาทำไม


คุณว่า มันน่าเศร้ามั้ย?
เมื่อคุณไม่แน่ใจว่า คำว่า รัก ของเขามันจะจริงหรือหลอกกัน
ทั้งที่ใจหนึ่งอยากให้มันจริง และอีกใจหนึ่งกลับไม่อยาก


คุณว่า มันน่าเศร้ามั้ย?

หรือคุณว่า มันน่าดีใจกัน



การลองเริ่มต้นใหม่ กับใครคนอื่น
มันก็ดูน่าตื่นเต้นแค่ชั่วหนึ่ง สุดท้ายก็มีแต่เขาที่เข้าใจ
อาจด้วยระยะเวลาที่เนิ่นนาน ที่รู้จักกัน ทำให้ดูเหมือนจะเข้าใจกันดี



ฉันอยากรู้จริงๆ ว่า ทุกคำพูดของคุณมันจริงทุกคำ
หรือ อย่างน้อยแค่คำว่า รัก
แค่ท่าที หรือท่าทางเล็กน้อยที่บ่งบอกเท่านั้นเอง


ฉันขำทุกที (เพราะร้องไห้ไม่ออก)
ยามเมื่อคิดถึงเรื่องของเรา
เรายิ่งคบกัน ยิ่งไกลกันเรื่อย

เมื่อครั้งยังเยาว์วัย เขาอยู่เชียงใหม่ ฉันอยู่กรุงเทพ
เมื่อโตขึ้นอีกหน่อย เขาอยู่เชียงใหม่ ฉันย้ายไปภูเก็ต
และในอนาคต เขาจะไป 'เมกา และฉันก็อยู่ภูเก็ต

แต่ยามนี้เขาไม่สบาย จะได้ไปรึเปล่าน้า?


เมื่อก่อน เขาเคยเอ่ยว่า จะไป เยอรมัน หรืออะไรทำนองนั้น
แต่ก็ไม่ได้ไป

และเคยเอ่ยอีกหลายครั้ง
แต่ก็ไม่ได้ไป


โอกาสการไม่ได้ไป มันมีสูง เป็นปกติอยู่แล้ว
เพียงแต่ฉันขัดใจเล็กๆ ในบางที ที่เขาไม่ได้ไป
ถ้าไม่ได้ไปแล้วพูดทำไม  บางทีน่ะ แค่บางที


แต่สิ่งหนึ่งที่ฉันชอบเขาซะเหลือเกิน
เขามักจะเข้าใจเวลาของฉัน ไม่ใช่ว่า เวลาฉันจะยุ่งมาก
เพียงแต่เวลาอยู่บ้าน ฉันมักจะนอนรวมกับที่บ้าน
ไม่ค่อยสะดวกจะรับโทรศัพท์เท่าไร เขาก็เข้าใจ
บางครั้งเขาจะโทรมาตอนกลางคืน เขาก็สะกิดใจว่าฉันนอนคนเดียวรึป่าว
ซึ่งฉันก็ชอบ มันสบายใจดี ไม่ต้องมาคิดอะไรวุ่นวาย
คุยกันรู้เรื่องดี


ใครๆก็ชอบ คนคุยรู้เรื่อง
โดยเฉพาะฉัน  :)



ฉันไม่มั่นใจเลย คุณ
ไม่มั่นใจว่ายัง รักเขา เหมือนเดิม


ไ่ม่มั่นใจว่ามันจะ เพิ่มขึ้น :)  หรือ น้อยลง :(