,, สายรุ้ง ,,

ฉันโทรหาคุณในวันหนึ่ง
ในวันที่คุณเพิ่งยุติความสัมพันธ์กับใครคนหนึ่ง
คุณไม่ควรที่จะถลำตัวไปข้องเกี่ยวด้วยตั้งแต่แรก
แต่ในเมื่อความจริงมันคอยทิ่มแทงทั้งคุณและเขาอยู่
ทั้งคุณและเขาจึงตัดสินใจเลือกทางออกที่ดีที่สุด

ฉันโทรไปผิดเวลา


เพราะเวลานั้น คุณทั้งเหงา ทั้งเสียใจ และต้องการแค่ "ใครก็ได้"
และฉันนั้นก็ตกไปอยู่ในสถานะนั้นโดยฉับพลัน ก็เท่านั้นเอง
เพียงแค่ฉันโทรไปผิดเวลา..ก็เท่านั้น

คุณเอ่ยปากถามฉันว่า อยากคบกับคุณมั้ย?
ฉันลังเลเล็กน้อยแต่ฉันชอบคุณมาก ฉันจึงตอบตกลงอย่างง่ายดาย
แต่ระยะเวลาที่เราคบกัน เราต่างเหมือนไม่ได้คบ

การกระทำของคุณที่กระทำต่อเขาคนนั้นยังดูดีกว่า
การกระทำต่อฉัน ที่ดูเหมือนจะเป็นคนไม่รู้จักกันเสียมากกว่า

นานๆครั้ง เราจะได้สนทนากันสักครั้งหนึ่ง ฉันโทรไปคุณไม่ว่าง
คุณโทรมาฉันนอนอยู่ หรือแม้แต่เวลาที่ให้กันยังแทบจะไม่มีให้
จนอดน้อยใจไม่ได้ว่า เราคบกันทำไม

คุณปฏิบัติต่อเขาคนนั้นอย่างดีเยี่ยม คุณทำทุกอย่างที่โรแมนติกให้ แต่กับฉัน คุณให้เพียงความเย็นชา


ทำไมฉันถึงยังคงอยู่
เพราะอะไรกัน?


แต่นั้นเป็นอดีต
เพราะปัจจุบัน ฉันและคุณ ดูจะเป็นคู่รักที่ดีกว่าวันนั้น


กว่าเราจะมีวันนี้ มันใช้เวลาเกือบสองปี กว่าเราจะดูเหมือนเป็นคนรักกัน ทั้งๆที่สถานะเราเป็น แต่ความเป็นจริงมันไม่ใช่ ฉันสมเพชตัวเองเหลือกัน สมเพชตัวเองอยู่ทุกวัน มันช่างน่าขันซะเหลือเกินกับความเป็นไปของเรา ฉันอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมาอย่างขมขื่น ให้กับความสมเพชของตัวเอง


และฉันแปรเปลี่ยนความสมเพช กลายเป็น ความเคยชินรวมทั้งความเย็นชา
ในยามที่ฉันต้องการใครสักคน คุณไม่ใช่คนแรก ทั้งๆที่ฉันก็อยากจะให้เป็น แต่มันไม่ใช่ว่ะ
จนบัดนี้ มันก็ยังไม่ใช่ แต่ฉันดีใจที่คุณรับฟังกัน


ที่กล่าวมานั้น
เป็นเพียงแค่คำนำ เพราะสาระสำคัญ อยู่ตรงนี้


ฉันไม่ได้เป็นคนรักที่ดี ไม่ได้คอยเทคแคร์หรือใส่ใจรายละเอียดเล็กน้อยเท่าที่ควร และยามห่างไกล ฉันก็ไม่ได้ไม่มีใคร ไม่ได้อดทนมีเพียงคุณคนเดียว กลับมีคนอื่น ยอมรับเลยว่ามี เพราะฉันไม่ใช่คนที่ใจแข็งอะไรมากมาย ยิ่งความชอบมี ออกนอกลู่นอกทางก็ตามมา

แม้ว่าในตอนสุดท้ายฉันยังหยุดทัน แต่ก็ดูเหมือนแก้ตัว


คุณไม่สบายตอนนี้ และฉันทำอะไรไม่ได้เลย
นอกจากนั่งอึดอัด อึดอัด คิดถึงคุณ
พอๆกับคิดว่า มันจะดีกว่ามั้ย ถ้าคุณมีใครที่ใกล้ตัวมากกว่าฉัน

คนที่เขามีเวลาให้คุณได้และเข้าไปสัมผัสคุณได้ ยามไม่สบาย
ระยะนี้คุณป่วยออดๆแอดๆ ฉันห่วงสุขภาพคุณจัง
คุณไม่ได้แข็งแรงดังวันวาน แต่ยังทำตัวอย่างวันวาน

ฉันอยากให้คุณมีคนคอยดูแล ยามฉุกเฉินที่ไม่ใช่ฉันที่อยู่ห่างไกลราวกับฟ้ากับเหว
ถึงแม้ความเป็นจริงมันไม่ถึงขนาดนั้น

แต่ระยะทางจากเชียงใหม่ กับ ภูเก็ต ไม่ได้ใกล้กันเลย
มันช่างดูกว้างใหญ่ไพศาลซะเหลือเกิน

ต่อให้ใครบอกฉันว่า ยังไงก็อยู่ใต้ฟ้าเดียวกัน แต่มันจะมีประโยชน์อันใด
เมื่อเวลาคุณไม่สบาย(หนัก) ฉันทำอะไรไม่ได้ ซ้ำยังไม่ได้รู้เรื่องรู้ราวอะไรกับเขาสักนิด และบางทีอาจจะไม่ได้รับรู้ข่าวใดใดทั้งสิ้น

ฉันอยากให้มีใครที่เค้าดูแลคุณอย่างดี ที่เค้าใส่ใจ และใกล้กว่า
ไม่อยากให้มาจมอยู่กับคนอย่างฉันที่อยู่ไกลเหลือเกิน

ครั้งสุดท้ายที่เราเจอกันมันเมื่อไรกันน้า?
ทำไมฉันเริ่มจำหน้าคุณไม่ได้แล้วล่ะ

ใช่, ฉันมีรูปคุณอยู่ แต่ฉันกลับนึกตัวจริงของคุณไม่ออก


ฉันไม่เคยเอ่ยเรื่องกับคุณที
แต่ฉันว่าบางทีอาจจะถึงเวลาแล้วก็ได้มั้ง


คุณไม่เคยหยุดนิ่ง
คุณรู้ตัวบ้างรึป่าว?