เจ้านกน้อย
posted on 21 Dec 2007 18:01 by ud-sameskyเป็นเวลานานเท่าไรแล้ว
ที่เจ้านกน้อยไม่บิน..
ครั้งแรกที่ได้เข้ามาอยู่ในกรงทอง
เจ้านกน้อยดีใจ.. บินโลดแล่นอย่างชอบใจ
กินอาหารและน้ำที่เจ้าของเอามาวางไว้ให้
จนเจ้านกน้อยเริ่มลืมการออกหาอาหารกินเอง
เจ้านกน้อยมีความสุข
เจ้าของมาเล่นกับนกน้อยทุกวัน
จนกระทั่งพักหลังเจ้าของเริ่มเอาใจใส่น้อยลง
แม้ว่าจะคุยด้วย กลับคุยไม่ได้เหมือนก่อน
เจ้านกน้อยเริ่มไม่อยากอยู่ในกรงแล้ว
แม้ว่ากรงสีทองจะหรูหราและสวยงาม
เจ้านกน้อยก็มองไม่เห็นความสวยงามนั้นอีก
สิ่งที่มองเห็นคือควาเหงาและเดียวดาย
อาหารที่เคยเอามาให้ทุกวัน
กลับเป็นอาทิตย์ละครั้ง
หรือบางทีก็ลืมที่ให้
เจ้านกน้อยไม่เข้าใจ
จนบางทีเจ้านกน้อย
อยากจะบินหนีไปไกลแสนไกล
แต่ก็กลัวที่บินออกไป
เจ้านกน้อยลืมวิธีบิน
และยังไม่อยากจากเจ้าของที่มันรักสุดหัวใจของมันไป
เจ้านกน้อยเฝ้ามองเจ้าของมันด้วยสายตาที่แสนอาวรณ์
แต่วันนี้เจ้านกน้อยสุดทน
เจ้าของมันทำร้ายมันอย่างไม่น่าอภัย
เจ้านกน้อยเจ็บทั้งกายและใจ
เจ้านกน้อยร่ำไห้..
เสียงดังขึ้นในโสตประสาทของเจ้านกน้อย
" เห็นมั้ย?
ประตูกรงขังแง้มออกเล็กน้อย
เพราะเจ้าของแอบเลินเล่อ
เจ้านกน้อยเอ๋ย
จงกล้าสยายปีก แล้วบินออกไป.. "
เจ้านกน้อยไม่รู้อนาคตข้างหน้าเป็นอย่างไร
ลองก้าวไปสัมผัสดู คงดีกว่าที่เป็นอยู่
อย่างน้อยมันยังมีสิทธิ์เลือกว่าจะอยู่หรือจะตาย
เจ้านกน้อยยิ้ม
สยายปีกสีขาวที่ครั้งหนึ่งเคยใสสะอาด
แล้วบินออกไปด้วยใจแน่วแน่
เจ้านกน้อยเอ๋ย
มีความสุขกับสิ่งที่เลือกน่ะ.. ฉันภาวนา
หิหิ
#1 By ^อีกา^ on 2007-12-21 19:30