,, สายรุ้ง ,,

^__^

เจ้าถังความคิดนี่ น่ากลัวเหมือนกันเน๊าะลูกเกียน

สงสัยแม่เองก็ตกบ่อยๆๆจ้ะ

คิดถึงนะลูก วันหยุดพักผ่อนมีความสุขนะจ๊ะ

อืม...
บางครั้งจินตานาการและความคิด
มันก็ช่างโหดร้าย...

ชอบทึ่คุณเขียนเอนทรีนี้
ทั้งสองสิ่งกำลังยืนอยู่กับคุณทั้งคู่
เราว่ามันมีส่วนผลักและดันให้ตัวหนังสือ
บอกเล่าเรื่องราวออกมาได้อย่างนี้ ..
ทั้งเจ้าความคิดและจินตนาการเลยนะคะ

ในเรื่องของความเป็นจริงของชีวิต
เรื่องที่คิด อาจจะไม่ได้ทำอย่างที่คิดทุกครั้ง
มันกดทับสิ่งที่เราใฝ่ฝัน แต่สิ่งที่มันจะเป็นได้
จริงๆ มันอาจจะต้องยินดีที่จะให้ความคิดนำ
ความฝันตาม หรือบางครั้งต้องสลับหน้าที่กัน
ฝันนำ คิดตาม .. เราเป็นคนบังคับ และจะต้อง
บังคับให้มันอยู่ในลู่ที่เราจะวิ่งได้อย่างดี ..
.. มันยาก แต่มันจำเป็นต้อง .... นี่นะ เลยต้อง
ยืนหยัดที่จะทำมันอย่างสุดกำลัง เพื่อจะได้ไม่เสียใจ
และย้อนกลับมารู้สึกเสียดายกับสิ่งที่กำลังจะผ่านเลยไป

บางครั้งงความคิดก็มักเตลิดไปไกล เอาน่ะเกียน

อย่างคิดมาก มีความสุขซะนะ

ความคิดกับจินตนาการ บางครั้งมันอาจจะไม่ได้ไปในทางเดียวกัน >_<
ความคิดไปทาง จินตนาการไปอีกทาง
พี่ว่าการเลือกทิ้งอย่างใดอย่างหนึ่งไปมันเจ็บปวดและโหดร้ายนะ >_<

.
.

เขียนได้สนุกดีนะฮะ

ส่วนรูปแบบ blog ก็น่ารักมากด้วย ...

.
.

ขอบคุณนะฮะที่ไปให้กำลังใจกัน

รู้สึกดีมากมาย ที่ได้ข้อคิดจากเรื่องที่คุณเขียนนะฮะ

.
.

ผมเลือกทางนี้ละกัน เพราะเห็นแสงสว่างๆอยู่ลิบๆโน่น แม้จะต้องใช้เวลาเดินไป แต่ผมก็เห็นทางออกแล้วหล่ะ

.
.