,, สายรุ้ง ,,

บนเขารัง.. .
ตีสอง

ฟ้าเปิด ดาวสวย
ไฟส่องสว่างทั่วเมืองภูเก็ต

นั่งบนสาด
มองจากด้านบนไปสู่ด้านล่าง

ฟ้าแลบ
แต่ไฟในเมืองยังสวย

ท้องฟ้ามืดมิด
แสงดาวบางเบา
ทำเอาไฟในเมืองเด่น

บังเอิญพบเพื่อนและ
เกือบเพื่อนในคราวเดียว
อาจจะดี ถ้าไม่พบ

บรรยากาศเริ่มคุกรุ่น
เมื่อเสียงมอไซค์หลายคันดังขึ้น
จากที่สบายใจกลายเป็นหวาดระแวง

มีดสปาต้ายาวเกินกว่าสี่ฟุต
ปรากฏกายขึ้นแทบในทันทีที่รถจอด
เสียงกรีดร้องดังลั่นบนเขารัง
เสียงนั้นเบาลงเรื่อยๆพร้อมกับ
ชีวิตของใครบางคนที่หายไป

เสียงร้องตกใจยังคงดังลั่นบนเขา
รถมอไซค่อยๆทยอยหายไป
ทีละคัน ทีละคัน จนไม่เหลือร่องลอย
ของการปรากฏกายของมัน

หยดน้ำสีแดงของใครบางคนยังคง
เกลื่อนกลาดอยู่บนเขา

ร่างของใครบางคนจมอยู่กับ
หยดน้ำสีแดงที่รวมกันเป็นกองใหญ่

เสียงหวีดร้อง ยังคงไม่จางหายไป
จากเพื่อนที่รู้จักกับใครบางคนนั้น

เสียงไซเรนท์ของรถตำรวจส่งเสียง
ร้องมาตั้งแต่ทางขึ้นเขารัง ค่อยๆดังขึ้น
ดังขึ้น ดังขึ้น จนมาถึงจุดชมวิว

ความสับสนยังคงครอบคลุมสถานที่
เสียงหวีดร้องก็ยังไม่จางหาย
เสียงไซเรนท์เงียบลง

การซักไซ้สอบถามเริ่มเกิดขึ้น
การสอบสวนเริ่มต้นขึ้น
การคลี่คลายคดีก็เริ่ม

แต่จะทำอะไรได้รึป่าว
คงจะไม่

ยังไงใครบางคนคงไม่ฟื้นขึ้นมา
ยังไงเพื่อนของใครบางคนก็ไม่หยุดหวีดร้องและเสียน้ำตา
ยังไงอะไรอะไรก็ไม่กลับไปเป็นเหมือนเดิม

ความสุขที่มีตอนตีสอง
กลับกลายเป็นอย่างอื่นเพียงชั่วพริบตาเดียว



ปล. ในความเป็นจริง
มีชีวิตอยู่ครบทุกคน
กลับหอปลอดภัยทุกคน
ถึงหอ ตีห้ากว่าๆ คะ

เหตุการณ์ข้างบน make up