คุณแอบมาพบฉัน
คุณหนี ภรรยาของคุณ มาหาฉัน
คุณรู้ว่า ภรรยาของคุณ ก็รักคุณ
และคุณก็รัก ภรรยาของคุณ เช่นกัน
และฉันก็รู้ รับรู้ทุกอย่าง
และซ้ำฉันยอมให้คุณมาหาฉัน
ทุกวันพุธ
เราจะมาเจอกัน ณ โรงอาหาร
แอบสบตากันเพียงวูบหนึ่ง
ก่อนที่คุณจะพาฉันไปที่อื่น
พาไปยังที่ที่ คุณรัก
และฉันก็รัก
คุณ หลบ พวกเพื่อนของคุณ
มานั่งทานข้าวกับฉัน
คุยเรื่องไร้สาระกัน
โดยที่ต่างคนพยายามเลี่ยงเรื่อง คนของตัวเอง
คุณรู้ว่า ผิด
แต่คุณก็ยังมาหาฉัน
เพียงเพราะคุณเห็นแก่ตัว
และฉันก็เช่นกัน
เราพบกันทุกวันพุธ
ทั้งตอนกลางวันและยามค่ำคืน
จนวันนี้
วันที่เราไม่พบกันแล้ว
แต่สายตาของเธอก็ยังคงเหมือนเดิม
ยามที่เธอสบตากับฉัน
สายตาที่ฉันรู้แล้วว่า ไว้ใจไม่ได้
สายตาที่ครั้งหนึ่ง ฉันชอบมอง
สายตาที่ครั้งหนึ่ง ฉันชอบสบตา
แต่ฉันรู้ สายตาของคุณ ไว้ใจไม่ได้
คุณมันเห็นแก่ตัวที่สุด
แต่ฉันก็ยังคงชอบคุณ จนถึงบัดนี้
วันพุธที่เราเคยมีความสุขกัน
กลับกลายเป็นวันที่ฉันขมขื่น
ทุักครั้งที่เราพบกันโดยบังเอิญ ฉันยินดี
กลับกลายเป็น อยากเดินหลีกหนีไปให้ไกล
วันเวลาดีดี จางหายไป
เหลือแค่ความเจ็บช้ำ
แต่ยังไงฉันก็หนีคุณไม่พ้น
เส้นทางของเรา มันขนานกัน
และทุกวันพุธ เรายังคง บังเอิญ พบกัน !